Yenicami Ağdelen Spor Kulübü açısından hayati önemi olan bir karşılaşmaydı. Kazandığı takdirde play-out grubunun dışına çıkma adına çok kritik bir virajdı.
Bu önemli mücadeleye çıkarken en büyük dezavantajı ise takımın bel kemiği konumundaki Halil Uçar’dan sakatlığı nedeniyle yoksun olmasıydı. Sahadaki direnci, oyuna olan katkısı ve liderliği düşünüldüğünde bu eksiklik maç öncesi önemli bir handikap olarak öne çıktı.
Rakibi Küçük Kaymaklı Türk Spor Kulübü açısından ise karşılaşmanın lig sıralaması bakımından ciddi bir anlamı yoktu. Ancak bu maçı önemli kılan en büyük unsur, mücadelenin bir Lefkoşa derbisi olmasıydı. Böylesi maçlarda puan durumları, hedefler ya da sezon planları çoğu zaman ikinci planda kalır; forma ağırlığı, camia baskısı ve rekabet duygusu sahaya doğrudan yansır.
Yenicami kulübün adeta sahipsiz bırakıldığı bir dönemde, sadece 3-4 kişinin omuz verdiği bir yönetim anlayışıyla sezonu tamamlamaya çalışmaları küçümsenecek bir fedakârlık değildir. Yokluklar içerisinde kulübü ayakta tutmaya çalışan yönetim, en az sahadaki futbolcular kadar büyük bir mücadele verdi. Böylesi zor şartlarda camiaya sahip çıkmaları her türlü takdiri hak ediyor.
Futbolculara gelince… Belki futbol adına mükemmel bir oyun ortaya koyamadılar. Belki organize hücumlar, kusursuz pas oyunları veya seyir zevki yüksek bir futbol izlenmedi. Ancak sahadaki mücadele, kazanma arzusu, istek ve aidiyet duygusu her şeyin önüne geçti. Oyuncular adeta canlarını dişlerine takarak mücadele etti. Bu takımın sahada ortaya koyduğu karakter, alınan üç puan kadar değerliydi.
Bu galibiyetle birlikte Yenicami Ağdelen Spor Kulübü play-out’un dışında kalmayı başardı. Açık konuşmak gerekirse, oynanan futbol ve takımın mevcut fiziksel-mental durumu düşünüldüğünde, eğer play-out grubuna kalınsaydı oradan çıkmaları oldukça zor görünüyordu. Hatta Lefkoşa futbolunun en köklü camialarından biri olan Yenicami’nin birinci lige düşme tehlikesiyle yüzleşmesi kaçınılmaz olabilirdi.
Ancak böylesine hayati önem taşıyan bir karşılaşmayı zor da olsa kazanarak bu büyük tehlikeyi bertaraf ettiler ve ligde kalmayı başardılar. Dün sahada belki kusursuz futbol yoktu ama yürek vardı, direnç vardı, karakter vardı. Bazen futbolu ayakta tutan da tam olarak budur. Tıpkı Kaleci Süleyman’ın son dakikalarda sakatlanma bahsine doksandan çıkardığı top gibi.
Evet başta Başkan Derviş Sönmez, abisi Muhammet Paşa Sönmez ve üç beş fedakar yönetim kurulu üyesi olmak üzere tüm futbolcuları ortaya koydukları emek, fedakârlık ve mücadeleden dolayı tekrar gönülden kutluyorum.
YORUMLAR